ـ برای نویسنده شدن راه طولانی در پیش نداریم، کافی است سفره دلمان را باز کنیم و قدری، نه بیشتر، از آن حرف و حدیث هایی که باخود زمزمه می کنیم را با صدای بلند تر روی کاغذ ثبت کنیم
ــ برای نویسنده شدن نیست که مینویسم، مینویسم بلکه در سکوت به این عشقی که شبیه هیچ عشق دیگری نیست، دست یابیم.
بناأ :
رسانه " روشنایی " بدون وابستگی مالی و سیاسی به مراجع دیگر، به صورت مستقل عمل می کند و سعی شده مطالب ومحتویات ارائه شده از جهات مختلف برای خواننده گان عزیز، مفید و جالب باشد، ارائه مطالب و شعر و دیگر مطالبی که از دیگران نقل شده است به معنی تایید یا رد آنها نیست.
دوستانی که مایلند برای ما مطلب و یا هر موضوع دیگر برای نشر بفرستند، یا به هر نوعی مایل به همکاری با ما هستند، می توانند با ایمیل ما در ارتباط باشند.همچنین ادراه روشنایی پذیرای مقالات سیاسی و ادبی یا اشعار دوستان شاعر و نقد و نظرات آنها ونیز راهنمایی های اساتید و متخصصین در عرصه مختلف می باشد. پیشنهادات و انتقادات خود را برای بهتر شدن اين رسانه، دریغ نفرمایید.
نوت : باوجود دقت در انتخابات مقالات، مسئولیتی در ارتباط با محتوای نوشته ها و لینکها متوجه این رسانه نیست و انتشار مقالات به مفهوم تأیید محتوای آن نمی باشد.
مختصرحکایهء از اول می
مختصرحکایهء از اول می
آن روزي که خونين بود و خجسته شد و فرخنده خواهد ماند
گرد آورنده : س . ادیب
درجای جای نشرات « با چراغ ترانه در کوچه باغ خاطره » میخوانیم که : اکثر مردم فکر ميکنند چنين روز و بزرگداشتي از ابداعات و تصميمات دولتمردان کشورهايي است که روزگاري اصطلاحا «بلوک شرق» خوانده ميشدند و به احتمال قوي از «اتحاد جماهير شوروي سابق» آمده است. در حالي که ميدانيم علت انتخاب اين روز به عنوان «روز جهاني کارگر»، واقعۀ به خون کشيده شدن اعتصابات کارگران کارخانههاي نساجي در شيگاگوي آمريکا بود که در سال 1886 ميلادي براي اضافي دستمزد و ايجاد قانون عادلانۀ کار دست به ت ظاهرات زده بودند.
اول ماه می سه سال بعد از اين واقعه، يعني در سال 1889، در برگزاري کنگره بينالمللي کارگران در کشور ايتاليا، يکي از تصميمات هم اين بود که به يادبود اين مبارزه و کشتار، آن روز را هر سال «روز کارگر» بنامند و بدانند. ولي همين کنگره نيز، و بيشتر به علت چنين تصميي، از طرف پليس ايتاليا مورد يورش قرار گرفت و کار به تيراندازي کشيد و عدهاي از شرکت کنندگان در آن همايش را به گلوله بست، اين خود به قول معروف، خون را تازه کرد و رهبران جنبش کارگري در آن کنگره را در تصميم خود مصمم تر. اين روز بر همه زحمتکشان جهان گرامي باد.
گفته ميشود تا امروز و در عصر ما دو ترانه ـ سرود وجود دارد که بيش از هر آهنگ و سرود ديگري در جهان خوانده و شنيده شده. اول آن بخش از سمفوني شماره 9 بتهوون است که سرودهاي از «شيلر» شاعر آلماني به نام «انسانها» به صورت آواز جمعي يا کر ميخوانند، و دوم سرود «انترناسيونال» است که با روز جهاني کارگر در اولين روز ماه مي عجين شده.
اين سرود به بيشتر زبانهاي دنيا ترجمه شده. نکتۀ قابل توجهاي که در برگردان اين سروده وجود دارد اين است که در تمامي ترجمهها نه تنها معاني جملههاي به کار رفته در آن همسان و با هم يکيست، بلکه مفاهيم در قالب سيلابهاي سرود همخوان و بر يک قرار هستند. به اين معنا که اگر گروهي متشکل از چندين نفر با چند زبان مختلف اين سرود را همزمان با هم، ولي به زبان رسمي خودشان به شکل کر بخوانند، براي کسي که ميشنود اجرايي يکدست و واحد جلوه خواهد کرد. اما راستي اين سرود در اصل به چه زباني سروده شده است؟ مناسبت آن چه بوده و خالق آن کيست؟
گرچه امروزه به دليل توسعۀ ماشيني و مکانيزه شدن کارخانجات توليدي و صنتعي، رشد نرخ بيکاري در جهان چنان افزايش يافته که ديگر شعار اصلي روز جهاني کارگر، يعني «کارگران جهان متحد شويد!» کمرنگ مينمايد، ولي به حرمت خونهاي گرمي که صرف زمزمۀ اين سرود کارگري به خاک ريخته شده، و ياد آنهايي که جرم به سياهچال کشيدن و زندان نشستنشان فقط خواندن اين سرود بوده و هست، مختصري در معرفي و تاريخچۀ «سرود انترناسيول» و کمي هم در سابقۀ «روز جهاني کارگر» را اينجا ميآوريم.
اجرايي از «سرود انترناسيونال» به زبان فارسي را از اينجا بشنويد!
«سرود انترسيونال» در اصل به زبان فرانسه و توسط « اوژن پوتيه » [Eugén Pottier] سروده شده. . او در خانوادهاي فقير تولد يافت و تمام عمر خود را در فقر گذراند. شغل نخست او کارگر بستهبند، و بعدها بهعنوان قالبريز امرار معاش ميکرد.
در روزهاي تشکيل کمون پاريس در سال 1871 ميلادي « اوژن پوتيه » به عضويت کمون انتخاب شد، ولي بعد از يورش پليس فرانسه در 18 مارچ آن سال و سقوط کمون، « پوتيه » مجبور شد به تبعيد اول به انگستان و از آنجا به آمريکا برود. شعر مشهور « انترناسيونال » را او در جون سال 1871ميلادي و در فرداي شکست خونين ماه می آن سال سرود.
«پوتيه » در سال 1880 ميلادي به فرانسه بازگشت. نخستين دفتر اشعار او در سال 1884، و دومين جلد آن تحت عنوان «ترانههاي انقلابي» در سال 1887 بهچاپ رسيد. او سه سال بعد از چاپ اين دفتر، در هشتم نومبر سال 1887 در فقر و تنگدستي در پاريس درگذشت. « پواتيه » در گورستان پرلاشز، و در محل دفن کمونارهاي اعدامي بهخاک سپرده شد.
در ماه جون سال 1888 ميلادي، شش ماه بعد از مرگ « اوژن پوتيه » سرايندۀ اين شعر، « پيير دوژيته » [Pierre Degeyter] که او نيز کارگر بود، با دستگاه ارگ بسيار سادهاي که در خانه داشت ريتم و آهنگي بر اين شعر گذاشت که «سرود انترناسيونال» نام گرفت. از ويژگيهاي اين آهنگ و سرود يکي هم آن است که براي اجراي آن نيازي به حضور نوازندگان و نواختن آلات و ادوات موسيقي نيست و همگان و ترجيحا در شکل گروهي آن ميتوانند اين سرود را بخوانند.
ماه بعد از خلق آهنگ اين سرود، در جولای سال 1888 ميلادي در يک گردهمايي از سوي روزنامهفروشان شهر «ليل» در فرانسه، نخسين اجراي کر «سرود انترناسيونال» به رهبري «پيير دوژيته» انجام و از آن پس، سرود پرولتاريا و کارگران همۀ کشورها شد.
« سرود انترناسيونال » به تمامي زبانهاي اروپايي و غير اروپايي ترجمه شده. شعر اين سرود در سویدن توسط «هنريک مناندر» [Henrik Menander] در سال 1902 ميلادي و اول بار به زبان فارسي توسط « ابوالقاسم لاهوتي» ترجمه شد.
=
تعداد بیننده گان:
=